Boek Nederlands

Tussen april en september : (aantekeningen)

Tomas Espedal (auteur), Marianne Molenaar (vertaler)

Tussen april en september : (aantekeningen)

Tomas Espedal (auteur), Marianne Molenaar (vertaler)
Genre:
Nadat zowel de moeder als de ex-vrouw van een schrijver zijn overleden, probeert hij voor zijn puberdochter de plaats van haar moeder in te nemen en zoekt daarvoor houvast in de band die hij had met zijn eigen moeder.
Titel
Tussen april en september : (aantekeningen)
Auteur
Tomas Espedal 1961-
Vertaler
Marianne Molenaar
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Noors
Oorspr. titel
Imot kunsten
Uitgever
Amsterdam: Wereldbibliotheek, © 2017
158 p.
ISBN
9789028426931 (paperback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

De onderaardse gangen van het verdriet

Roman. De Noorse auteur Tomas Espedal schreef met Tussen april en september een merkwaardige, sombere roman vol verscheurende scènes en met een experimenteel randje.

De witte cover oogt enigszins klef, met die twee frêle libellevleugels. De titel klinkt gewoontjes en niet bepaald uitnodigend. En de auteursnaam is in onze contreien nagenoeg onbekend. Toch mag je Tussen april en september van Tomas Espedal (°1961) een wonderlijke ontdekking noemen. Eindelijk is er een Nederlandse vertaling van deze in Noorwegen op handen gedragen auteur, die daar een even hoge status geniet als Karl Ove Knausgård. Je snakt meteen naar meer.

Niet dat dit een hapklare of vrolijk stemmende roman is. Tussen april en september verkent de peilloze diepten van de rouw en de onderaardse gangen van het verdriet. Een naamloze schrijver, duidelijk het alter ego van Espedal, verliest in een tijdspanne van zes maanden zowel zijn moeder als zijn ex-vrouw tijdens 'een van de mooiste en warmste zomers die we hadden gehad'. De grond is vanonder zijn voeten weggehakt. Toch moet hij overeind blijven en onontbeerlijke huishoudeli…Lees verder

April is de wreedste maand

Roman. De in Noorwegen vaak gelauwerde Tomas Espedal schreef met Tussen april en september een poëtisch en droef verhaal over verlies en aanvaarding.

'We hebben gemeen, mijn dochter en ik, dat we allebei onze moeder hebben verloren. Ik mijn moeder in april, zij haar moeder in september', valt Tussen april en september al op de tweede pagina met de deur in huis. De verteller is een schrijver die lijkt op Tomas ­Espedal, de auteur van Tussen april en september. Zijn dochter mist niet alleen haar moeder, maar ook haar vader, die 'een soort moeder' probeert te zijn.

Tussen april en september is een boek over verlies en gemis. Espedal laat zijn ik-verteller afdalen in de onwezenlijke periode uit de titel. Hij kijkt terug op zijn eigen leven en zoekt houvast in het weefsel van zijn familiegeschiedenis, dat hij vergelijkt met een kleed dat zijn grootmoeder borduurde: 'Ik werd moeizaam ingeweven in haar verhaal, mijn hele achtergrond en geschiedenis, en naderhand ook mijn heden.' De centrale figuur is zijn eigen moeder, wier aftakeling hij spaarzaam maar teder beschrijft. April i…Lees verder

IJstaal

Tomas Espedal heeft uit inktzwarte taal een prachtige necropolis opgetrokken. Laat varen alle vrolijkheid, gij die deze roman binnentreedt.

Soms weet je het meteen. Je hebt een willekeurig boek van de stapel geplukt en bent staand beginnen te lezen, en na tien bladzijden sta je nog steeds rechtop. Je kantelt je bekken, verschuift je gewicht om te voorkomen dat je been gaat slapen. Je blijft lezen. Je moet eraan denken om te blijven ademen. Je fronst de wenkbrauwen, kijkt nog eens naar de covers, de auteursnaam een blanco in je brein, en je denkt: wie ben jij, en waarom heb ik nog nooit van jou gehoord? Maar je weet het. Je wist het al na de eerste zin: dit is pure literatuur. Onversneden. Topkwaliteit. Netjes aan huis geleverd. En nu bewoont dat boek je.

Een man rouwt. Zijn moeder is net overleden, zijn ex-vrouw ook, en nu woont hij met zijn tienerdochter in een huis dat te groot is. Hij weet niet hoe zijn dagen te vullen. Met schrijven, ja, want hij is een schrijver. Dus moet het maar, moet hij met woorden de duisternis bekampen, moet hij achterhalen wie hij nu nog…Lees verder

Het boek is ingedeeld in twee delen: april en september. In april sterft de moeder van de ik-persoon en in september zijn ex-vrouw. De hoofdpersoon is schrijver. Elke dag produceert hij woorden en zinnen op zijn typmachine. Schrijven beschouwt hij als een ambacht dat mooie kunst moet opleveren waarmee hij geld kan verdienen. Als zijn ex-vrouw overlijdt probeert hij voor zijn dochter de moederrol te vervullen. Hij kopieert daarbij gedrag van zijn moeder, identificeert zich met haar. De dochter pubert. Zij herkent het gedrag van de vader niet. In de kroniek over drie generaties laat de auteur tijd en ruimte door elkaar heen lopen op een manier die zich onderscheidt van andere boeken over leven na verlies. Een adembenemende schildering over eenzaamheid en verbinding in gevecht met vrijheid en afsluiting. Een boek waarin eenzaamheid en rouw echt 'rauw' zijn beschreven. Vogels, planten en bloemen decoreren de maanden april en september. In Noorwegen behoort de auteur (1961) tot de groten, …Lees verder