Boek Nederlands

Een berg mens onder witte lakens : roman

Erik Vlaminck (auteur)

Een berg mens onder witte lakens : roman

Erik Vlaminck (auteur)
Een schrijver belandt in het ziekenhuis en moet daar noodgedwongen de kamer delen met een man die nooit zwijgt. Hij kan niet anders dan luisteren naar een markant levensverhaal. Hij heeft geen verweer tegen een onstuitbare woordenvloed die doorspekt wordt met een uitermate onverdraagzaam gedachtegoed dat bolster is voor een gekwetst bestaan. Deze roman werd geschreven in de taal die Vlaminck eige
Titel
Een berg mens onder witte lakens : roman
Auteur
Erik Vlaminck
Taal
Nederlands
Uitgever
Antwerpen: Uitgeverij Vrijdag, 2019
214 p.
ISBN
9789460017292 (paperback)

Besprekingen

Met een wrange, laconieke klets humor

Erik Vlaminck situeert zijn nieuwe roman Een berg mens onder witte lakens in de wereld van de truckers. Opnieuw spat de smeuïge anekdotiek in het rond.

Vraag een Nederlander naar het meest typerende taalfenomeen bij een Vlaming, en hij begint te gekscheren met de 'ge'- en 'gij'-vorm. 'Schattig', 'sappig' en 'exotisch', zo klinkt het gesproken Vlaams hen vaak in de oren. Vertaalster Els Snick vertelde onlangs in De Standaard zelfs dat Nederlandse organisatoren haar soms in de 'ge'-vorm mailen.

Er zijn natuurlijk Vlaamse auteurs die nog steeds erg kwistig omspringen met de 'ge'-toon. Belijden ze daarmee de cultus van het volkse idioom? Griet Op de Beeck legt het boven de Moerdijk alvast geen windeieren. En ook de nu weggedeemsterde Geertrui Daem, Louis van Dievel en Erik Vlaminck (°1954) bleven er altijd aan verknocht. Sla er de openingspagina van Vlamincks nieuwste roman Een berg mens onder witte lakens maar op na. In de eerste dialoog is het al prijs.

Goed, Vlaminck grossiert sinds mensenheugenis in smeuïge, plastische spreektaal, bijvoorbeeld in zijn wijdvertakte Vlaamse familiesaga's, zoals de succesvolle …Lees verder

De wereld in zwart-wit

Roman. Oost-Europese truckers zijn platkoppen en negers blijven negers. André Nachtegael neemt geen blad voor de populistische mond. Schrijver Erik Vlaminck luistert noodgedwongen naar wat zijn kamergenoot uitkraamt.

Erik Vlaminck heeft altijd een goed oor gehad voor volkse taal, zonder veel omwegen en met humor. Met plezier voert hij de volksmens op in zijn romans. Hij kruipt ook op regelmatige tijdstippen in de huid van Dikke Freddy, die al vele jaren - ook in De Standaard - brieven schrijft naar politici en andere notabelen en daarin vrank en vrij zijn 'gedacht' zegt over wat er op zijn lever ligt.

In Vlamincks nieuwe roman Een berg mens onder witte lakens luisteren we naar het lamento waarmee een gepensioneerde vrachtwagenchauffeur een kamergenoot in het ziekenhuis overspoelt. Die gedwongen luisteraar is Vlaminck zelf. De schrijver moest een kleine ingreep ondergaan, maar vanwege complicaties moest hij langer blijven en belandde zo naast André Nachtegael, die ongevraagd zijn doopceel licht. Diens monologen worden afgewisseld met in de derde persoon vertelde fragmenten die ruim een halve eeuw uit zijn vaak onfortuinlijke leven overspannen.

Kopzorgen genoeg: zijn huwelijk…Lees verder